آدم ها باید نخ داشته باشند. یک نخ بلند و منحصر به فرد که هر کجای زندگی ات را لمس کنی، نخشان زیر دستت بیاید و از وجودشان مطمئنت کند... بی آنکه بخواهی ساعت ها دنبالشان بگردی، فکرت را در گذشته ها غور دهی تا خاطراتشان را به یاد بیاوری، بخواهی بعد از سال ها ندیدنشان دلتنگ شوی... آدم ها نخ که داشته باشند، همیشه گوشه ذهنت می مانند. که هستند، که خوب اند، که همیشه کنار تو اند...

×××

فلش مموری ام با نخ دراز و محکمش 5سال است که توی کیف همیشه شلوغم «پیدا»ست. گم نمی شود هیچ وقت. کافیست گوشه زیپ کیفم را باز کنم و همین طور که در خیابان راه می روم، با موبایلم حرف می زنم یا به آدم رو به رویی در آسانسور خیره شده ام با یک انگشت نخ دراز و محکمش را زیر دستم لمس کنم تا خیالم راحت شود که جایی جایش نگذاشته ام.